Miranda en co

Verkocht!

2012-01-06T07:56:00.000-08:00

Jammer, helaas, pech gehad!!! De caravan is verkocht! (geenideewaaromikeenstreeponderm'ntekstheb; gaatmetgeenmogelijkheidweg)

Te koop

2011-12-23T12:44:00.000-08:00

Mijn ouders staan al jaren met hun caravan op camping Torentjeshoek in Dwingeloo (Drenthe). Als kind zijnde vond ik het daar heerlijk en nu genieten onze kinderen weer van de camping. Een paar jaar geleden hadden mijn ouders de gedachte om daar een huisje te gaan kopen, maar zijn daar toch weer vanaf gestapt.

Totdat ze een mooi aanbod van de campingbeheerders kregen. Er zouden wat plekken vrij komen voor chalets. En daar hadden mijn ouders wel oren naar. Toch een tweede huisje in het mooie Drenthe..... Maar ja, de caravan hè. Die is van 2010, dus net nieuw. Maar deze kans wilden ze toch niet aan hun neus voorbij laten gaan en ze zijn vorige week de trotse eigenaars van een mooie chalet geworden!

Met toch wel een beetje pijn in het hart hebben ze nu de caravan te koop gezet en natuurlijk wil ik ze daar een beetje bij helpen. Dus bij deze de advertentie:

Aangeboden: Fendt caravan type Bianco 445 TFB , met extra accessoires.

Modeljaar 2010,met vast bed (langslaper) ,verstelbare lattenbodem met koudschuimmatras.

Incl. Brandt voortent type platin 280 met luifel modeljaar 2010.

Nieuwprijs compleet € 21600,00

Nu voor € 14500,00

Mocht iemand hier interesse in hebben dan kun je me mailen: miranda.vandam@ziggo.nl. Zeg het voort, zeg het voort!!!!!

Véééél te lang geleden!

2011-08-10T10:21:00.000-07:00

Oeps, m'n laatste blog is wel al van heel lang geleden zeg! Ik heb de laatste tijd gewoon niet zo'n zin om te bloggen. Ga ik nu ook niet doen. Wel zal ik wat foto's van onze kanjers plaatsen.

Papa werd onderzocht

Ja opa en oma, jullie zien het goed!

superhelden gesignaleerd in huize van Dam

Papa wilde graag een second-opinion

Maar of je dan bij deze dokter moet zijn....

Twee clowntjes in bad

2011-03-21T14:17:00.000-07:00

Een bijzondere dag

2011-03-16T11:34:00.000-07:00

Vandaag is het 6 jaar geleden dat ik voor het eerst moeder werd. We werden toen gebeld met het mooiste nieuws van de wereld; namelijk dat we ouders mochten gaan worden van een prachtige dochter van 10 maanden oud. Ik kan me nog precies herinneren hoe dat telefoongesprek ging en wat zich daarna allemaal afspeelde. Zo'n moment vergeet je je leven niet meer.

Een dag later maakten we via foto's kennis met onze kleine Linouk. Ik was op slag verliefd. Ik heb nog nooit zo vaak naar een foto zitten staren en een foto geaaid. Ooooo, wat wilde ik graag naar haar toe om haar voor altijd in m'n armen te sluiten.

En nu mogen we al weer 6 jaar van haar genieten. En genieten is het zeker. Wat is het toch een heerlijk meisje met al haar pieken en dalen. Soms een open boek, maar vaak ook erg gesloten. Maar jee, wat hou ik ontzettend van haar. Zoveel, dat het soms pijn doet.....

De Miranda-band

2011-03-12T07:32:00.000-08:00

Mijn zus heeft sinds een klein half jaartje haar eigen webwinkel waar ze (zelfgemaakte) sieraden en woonaccessoires verkoopt. Ze is altijd druk bezig om nieuwe dingen te bedenken en te maken.

Zo heeft ze nu weer wat armbanden ontworpen. En die moeten natuurlijk wel een naam krijgen. Maar ja, hoe noem je nou zo'n band? Geen probleem; je zoekt gewoon wat namen binnen je familie -en vriendenkring. En dus is daar nu de Miranda-band:

Mooi hè? Nu willen jullie natuurlijk allemaal met 'mijn' band gaan lopen. Dat kan hoor. Moet je gewoon even hier klikken en dan kan je hem bestellen. Doen hoor. Want ik wil natuurlijk wel dat de Miranda-band erg populair wordt;-)

Restaurantje spelen

2011-02-19T11:17:00.000-08:00

Ik kwam net deze foto's tegen en wilde ze graag met jullie delen. Linouk heeft van kleins af aan al een enorme fantasie. geef haar bij wijze van spreken twee luciferhoutjes en ze kan zich uren vermaken.

Linouk heeft niks met poppen. Ze wilde dolgraag een Baby Born, maar na twee keer er mee gespeeld te hebben verdween de pop in de kast. Nee, geef Linouk maar een paar knuffels en ze beschouwd ze als echte mensjes. Zo heeft ze haar grootste vriendin Pandie. Ze wordt door haar aangekleed, versierd met stickertjes, speldjes, elastiekjes en sieraden en behandeld als haar grootste vriendin. Pandie is ontzettend belangrijk voor Linouk. Heeft ze iets nieuws dan moet vooral Pandie mee als steuntje in de rug.

Een tijdje geleden speelde Linouk weer eens met haar knuffels. Ze had een restaurant voor ze gemaakt inclusief mooie schilderijen aan de wand (zelfgemaakte tekeningen). Ik vond het er zo schattig uitzien dat ik er wat foto's van heb gemaakt. Oordeel zelf.

Pandie samen met Bruno aan de koffie met taart

Uit logeren

2011-02-19T10:48:00.000-08:00

Vanavond mogen Linouk en Kaj uit logeren. Bij wie? Bij papa en mama! Gelukkig hebben we een ruime slaapkamer, dus het is geen probleem om twee matrassen erbij te leggen.

De kinderen konden niet wachten tot het zaterdag was. Want slapen bij papa en mama is toch wel het ultieme logeerpartijtje.

We hebben wel wat afspraakjes gemaakt. Er mag niet gesnurkt worden, want dat doet papa al volop. Volgens papa doet mama dat, maar dat is natuurlijk niet waar;-). En er moet uitgeslapen worden. We hebben zin in een luie zondag en daar hoort lekker lang in je bed blijven liggen echt bij. Mocht je dan toch vroeg wakker zijn, dan moet je héél stil blijven.

Linouk en Kaj vonden dit een goed plan. Nu maar afwachten of ze er morgenochtend nog zo over denken;-).

Welterusten.......

Wedden dat.......

2011-02-12T07:17:00.000-08:00

.......... papa geen stukje kaas in zijn mond durft te steken? Linouk daagde Richard vanmorgen hiermee uit. Nu moeten jullie weten dat Richard echt gruwelt van kaas, dus zal hij dat echt niet zo snel doen.

Maar Richard weet ook dat Linouk op haar beurt gruwelt van melk. Daar had hij haar te pakken. De weddenschap werd feller. Als Linouk een slokje melk nam, dan zou hij wel een stukje kaas in z'n mond stoppen. Maar ik ken mijn man een beetje. Hij laat zijn dochter een slokje melk nemen en zegt daarna doodleuk dat hij echt geen kaas gaat eten. Ik fluisterde dan ook maar even in Linouk d'r oor dat ze òf papa eerst de kaas moest laten eten òf dat ze het tegelijkertijd moesten doen. Maar Linouk zag af van de weddenschap.

Totdat we gingen eten en Linouk opeens een slokje van Kaj z'n melk nam. Dat had Rich niet verwacht. En er lag ook net een stukje kaas op Linouk d'r bord waar hij mooi een hapje van kon nemen. Maar eerst moest Linouk nog een slok van hem nemen want hij had het niet gezien (jaja). Vol afgrijzen nam ze nog een slok. Ik dacht dat ze ter plekke over haar nek ging, maar ze deed het wel. Ja, en toen kon Rich er niet meer onderuit. Hij moest nu een hapje kaas nemen. Eerst werd het tot twee keer toe uitgespuugd. Dat telt niet! Nog een keer, nog een keer! Het leek wel Fear Factor. Rich nam het stukje kaas in z'n mond alsof hij een koeienoog op moest eten (is toch heerlijk, kaas?) en met een hele grote slok melk slikte hij het door. Maar hij doet het noooooooit meer. Flauw hoor.

Badmintontraining en Chinees Nieuwjaar

2011-02-06T13:43:00.000-08:00

Een paar maanden geleden had Linouk tijdens de gymles op school een badmintonles van de vereniging en dat vond ze zo leuk dat het wel voor herhaling vatbaar was. Helaas had de vereniging te weining aanmeldingen binnen gekregen om een groepje badmin-i-ton te starten. Wij balen, want Linouk was eindelijk heel enthousiast voor een sport én het was op een gunstige dag voor ons om mee te gaan. Na wat heen en weer gemail met de voorzitter kregen we het toch voor elkaar dat ze met een kleiner groepje wilden gaan starten.

En zo kwam het dus dat we zaterdag al om 09:00 uur (!) in de sporthal waren voor de eerste training. Eerst moesten de spieren opgewarmd worden door een paar keer van lijn tot lijn te rennen, armen los te draaien en te stretchen.

Daarna was het tijd voor het echte werk. Deze ochtend waren ze maar met z'n tweetjes; dus alle aandacht van de trainer. Het badmintonracket is bijna niet aan pas gekomen. Ze zijn vooral in het begin bezig met de motoriek. Door het op een bepaalde manier gooien van de shuttle leren ze de slagtechniek. Al na een half uurtje had Linouk het zweet op haar neus staan en waren haar wangen behoorlijk rood aangelopen. Maar je zag haar zichtbaar genieten. En volgens de trainer is ze lekker beweeglijk en pikt ze aanwijzingen snel op. Dus wie weet wat voor talent we in huis hebben:-)

Linouk kan niet wachten tot het weer zaterdag is. Kan ze weer lekker gaan trainen.

's Middags zijn we richting Den Haag gegaan voor de viering van het Chinees Nieuwjaar. Jammer dat het dit jaar veel minder uitgebreid was dan andere jaren, maar dat kon voor ons de pret niet drukken. We hadden ook dit jaar weer afgesproken met vrienden.

Nadat de draak voorbij was gegaan (we stonden eindelijk eens vooraan) zijn we door Chinatown gaan lopen. Even een winkel met mooie Chinese meubels bezocht, rondgekeken in een klein supermarktje waar de Keuringsdienst van Waren vast nog nooit langs is geweest:-), lekker koffie gedronken bij V&D en daarna nog naar de grote Chinese supermarkt voor Chinese koekjes.

En toen was het eindelijk 16:00 uur. Hier hadden we allemaal naar uitgekeken. We hadden namelijk om die tijd gereserveerd bij een ècht Chinees restaurant (Kee Lun) mèt draaitafel!!! Hier hadden we vorig jaar ook gegeten en het was zóóó lekker. We waanden ons echt weer terug in China.

En ook deze keer hebben we weer heerlijk zitten bunkeren. We hadden allerlei gerechten besteld (een beetje teveel) en het één was nog lekkerder dan het andere.

Hadden we aan het einde nog een mop. Er lopen daar obers die maar beperkt Nederlands spreken. Dat maakt het natuurlijk extra leuk. Maar het kan soms ook voor wat verwarring zorgen. Zo ook bij ons. Richard en Marco wilden even buiten een sigaret gaan roken. Op het moment dat de ober bij ons aan tafel kwam staan, zei Richard tegen Petra:"Zo nog even een bakkie doen?" De ober hoorde dit, keek naar de tafel waar nog schalen onaangeroerd stonden, liep weg en kwam even later terug met plastic bakjes met deksels zodat we het overgebleven eten mee naar huis konden nemen. We lagen helemaal in een deuk. Erg leuke spraakverwarring.

Linouk eet haar rijst als een echte Chinees

zo vader zo zoon

heerlijk toch?!

Fijne dagen!!!

2010-12-24T11:26:00.001-08:00

Wij wensen iedereen hele fijne kerstdagen!!!!!

Richard, Miranda, Linouk en Kaj

Commode / side table kopen?????

2010-12-20T11:44:00.000-08:00

Met pijn in m'n hart probeer ik al een tijdje het laatste stukje kinderkamer te verkopen. Toen ik hem destijds in de winkel zag staan was het liefde op het eerste gezicht en nog steeds gaat mijn hart sneller kloppen als ik naar hem kijk.

En nu heb ik hem dus weer voor de zoveelste keer op Marktplaats gezet. Dat vind ik dus nog het ergste hè; dat niemand hem wil hebben, mijn mooie commode. Ja, voor een habbekrats. Maar ik kan hem toch niet voor een paar eurootjes weg doen??? Hij is veel meer waard. Ik kan daar echt boos over worden. Mensen zouden hem eens in het echt moeten zien. Dan begrijpen ze wel dat we hem niet voor elk aannemelijk bod weg doen.

Maar ja, we zijn toch maar weer met de prijs gezakt. Wat ondertussen staat mijn grote mooie commode toch ook wel aardig in de weg.

Dus bij deze: mocht iemand mijn commode net zo mooi vinden als ik, kijk dan hier en doe een mooi bod.

Dik Trom

2010-11-28T08:32:00.000-08:00

Vanmiddag zijn we gezellig met z'n viertjes naar de bioscoop geweest. Daar had ik zo'n zin in. En het leek me wel leuk om naar Dik Trom te gaan; zo'n oer Hollandse familiefilm.

Voor Kaj de eerste keer in een bioscoop.Hij heeft zich keurig gedragen. Normaal kletst hij de oren van je hoofd bij een film (waarom dit, waarom dat). Maar we hebben hem van tevoren even in z'n oor gefluisterd dat hij in de bioscoop toch echt wel stil moest zijn ('O, waarom dan?').

Voor een ieder die deze film nog wil gaan bekijken: als je net als ik een beetje op de lijn let (ja, voor de zoveelste keer) of denkt dat je ná de film wel kunt gaan eten: NIET DOEN!!! Jee, wat kwamen er allemaal lekkere dingen voorbij! Het water liep me bijna uit de mond. Bij thuiskomst gelijk iets gegeten (wel gezond) want mijn arme maagje had volgens mij stiekem mee zitten kijken en kon al die verleidingen maar moeilijk weerstaan.

Voor de rest een hele leuke film. Zeker een aanrader.

Daar zijn we weer!!!

2010-11-26T13:26:00.001-08:00

Nee, ik ben niet gestopt! Ik heb alleen de laatste tijd een beetje met m'n gezondheid gekwakkeld en daardoor geen puf gehad om m'n blog bij te houden.

Hoe gaat het in huize van Dam? Wel goed, ondanks de gezondheid en de nodige Sinterklaasstress. Ik weet niet wat Linouk dit jaar heeft, maar ze is er zó mee bezig! Het begon al toen hij nog niet eens in Nederland was. Helemaal in paniek, bang dat ze haar schoentje niet mocht zetten en dat ze er niks in zou krijgen. Gelijk maar afgesproken dat ze haar schoen op woensdag en zaterdag mag zetten zodat ze er zeker van kan zijn dat er wat in zit. Eén zorg minder. De eerste dagen ging het slapen ook weer minder. Ze durfde weer niet te gaan slapen, durft sowieso niet alleen naar haar kamer te gaan; zeker als het donker is. Kaj moet dan als 'stoere' kleine broer mee. "Kom maar Linouk." Erg grappig om te zien.

We hadden trouwens nog een blamage toen Sinterklaas aankwam in Capelle. Ik had wel gelezen dat hij om 10:00 uur aan wal zou gaan, maar daar zien de kinderen vaak zo weinig dus wilden we naar het centrum gaan waar hij altijd aankomt in een koets. Maar ik kon nergens vinden hoe laat dat zou zijn. Tot ik in de nieuwsbrief die Linouk iedere week van school krijgt las dat ze om 12:00 uur een leuk feest zouden hebben in het centrum. Dus wij die zaterdag op de fiets naar het centrum om Sinterklaas te bewonderen. Kinderen helemaal zenuwachtig. Is hij al geweest!!! Er liepen nog een paar pieten rond maar die hadden bijna al hun pepernoten al verstrooid. Wij dus weer als de bliksem terug naar huis gefietst zodat we nog op tijd zouden zijn om de intocht op tv te zien. Nou, hij stapte net aan wal. Maar dat blijft toch wel de echte Sinterklaas hoor.

Verder hebben we sinds een kleine twee maanden een piraatje in huis. Linouk moet namelijk iedere dag twee uurtjes een oogpleister op. Haar linker oog is een beetje lui en ze kijkt een klein beetje scheel. We gaan nu proberen om hem een beetje wakker te schudden. In januari moeten we weer terug komen om te zien of het is gelukt.

Met Kaj gaat het ook goed. Hij heeft het nog prima naar z'n zin op school. Hij heeft alleen wel moeite om zich te concentreren. Dat wisten we al, want dat merken we thuis ook. Hij kan ook geen moment stil zitten. Ik noem hem wel eens ons kleine adhd-ertje. Maar de juf vindt het nog niet nodig om actie te ondernemen. Ze ziet wel groei en vindt het veel belangrijker dat hij lekker in z'n vel zit. Hij heeft het laatste jaar natuurlijk zo ontzettend veel nieuwe indrukken moeten verwerken dat ze het allang knap vindt hoe hij het doet. En dat is ook zo. Soms vergeten we dat Kaj pas anderhalf jaar bij ons is. Hij doet het ook zo goed.

We zijn ook een beetje aan het kijken naar z'n fijne motoriek. Doordat Kaj z'n rechter middelvinger kort is mist hij steun bij het 'schrijven'. Hierdoor houdt hij zijn potloden heel ,losjes vast. Dat was ons al opgevallen en de juf begon er ook over. Niet dat het nu al een probleem geeft, maar als hij natuurlijk moet gaan leren schrijven moeten we wel weten wat het beste voor hem is. Ik ben dan ook een keertje met hem naar de kinderfysiotherapeut gegaan om te kijken wat zij ervan vond. Zul je net zien dat Kaj het bij haar wel goed doet. Meneertje begon opeens een best gedetailleerd poppetje te tekenen, terwijl hij dat normaal niet doet. De fysiotherapeute vond dat hij het op zijn eigen manier eigenlijk best goed doet. Ze adviseerde wel om hem dikke kleurpotloden te geven zodat hij daar z'n kort vingertjes goed tegenaan kan zetten. En mocht het leren schrijven een probleem gaan geven, dan mogen we weer terug komen. Kaj heeft nu dus op school zijn eigen kleurpotloden (en ik heb de juf op het hart gedrukt dat ze er op moet letten dat de andere kinderen er vanaf blijven want ze waren niet goedkoop.....).

Wisten jullie trouwens dat we twee echte popsterren hier in huis hebben? Ja ja. Vandaag hebben Linouk èn Kaj tijdens het pietenfeest op school Popstars Sintedition 2010 gewonnen!!! Linouk zong Sinterklaas kapoentje en Kaj zie ginds komt de stoomboot.

Nou, Kaj was helemaal in zijn element; zingen met een echte microfoon. Hij mocht het wel drie keer zingen. Ik was wel trots op hem. Toen hij zo aan het zingen was (en dat deed hij heel goed en duidelijk) dacht ik bij mezelf: moet je hem nu zien staan. Anderhalf jaar geleden sprak je alleen maar Chinees en nu sta je hier een echt Hollands liedje uit volle borst te zingen. Kanjer! En Linouk deed het net als altijd weer op haar allerschattigst. Heerlijk om naar te kijken.

Nu nog een paar foto's van de laatste tijd:

Linouk heeft haar B!!!!!!

2010-09-15T11:53:00.001-07:00

Linouk moest vanmiddag afzwemmen voor haar B-diploma. Gisteren liep ze al met de kriebels in haar buik. "Ik mag niet ziek worden hoor!" Toen ze voor haar A moest was ze ziek uit school gekomen, dus ze zag de bui al hangen. Ik had haar al gerust gesteld en gezegd dat dat echt niet ging gebeuren.
En inderdaad was ze vandaag niet ziek. Wel een beetje zenuwachtig, maar dat hoort er natuurlijk bij. Toen ze het zwembad in kwam blokkeerde ze even. Haar vinger ging weer richting mond (standje spannend), maar toen ik zei dat ze toch ook al haar A had gehaald werd ze weer wat vrolijker.
Nou, ze deed het heel goed. Alle onderdelen die ze moest doen gingen probleemloos. Er zaten een trotse mama, papa, broertje, oma's, opa, tante en nichtjes aan de kant. En de zwemjuf was ook trots op haar. Want ik zeg het nog een keer: Linouk is van zover gekomen. Als je ziet dat ze ruim een jaar geleden amper iets in het water wilde doen en als je haar nu ziet...... Zelfs de ouders van de andere kinderen uit haar groepje waren trots.
En nu zijn we voorlopig (Kaj staat op de wachtlijst en is waarschijnlijk over een jaar aan de beurt) van de zwemlessen af (joepie!!!). Linouk wil niet door voor C. Ze mocht het zelf bepalen. Eerst wilde ze wel maar toen ik het vorige week nogmaals aan haar vroeg zei ze stellig:"Nee. Ik kan echt niet zo lang onder water zwemmen." Prima meid. We zijn (nogmaals) supertrots op je A- en B-diploma.

Lunchafspraakjes

2010-09-08T12:11:00.000-07:00

De kinderen (en ik zelf ook) zitten nu alweer 4 weken op school en de lunchafspraakjes worden weer volop gemaakt. De eerste week mocht Linouk van mij nog geen afspraken maken. "Wen eerst maar eens weer aan de nieuwe dingen". Dit leverde me veel boze blikken op. Ook omdat andere mama's wat makkelijker waren. Ja sorry, maar zij zien niet hoe moe Linouk 's middags al was en hoeveel moeite ze had om in slaap te komen. Komt ook nog bij dat ik zelf maar al te goed weet wat een nieuwe informatie er in één week wordt ingestampt bij de kinderen. Nee, laat mij dan maar die strenge mama zijn; het is goed bedoeld.

In de volgende weken werden die gemiste afspraakjes dubbel ingehaald leek het wel. Ik geloof dat Linouk meer bij haar vriendinnetje at dan bij mij of haar (oppas)tante. Het liefst heeft ze iedere dag een afspraak, maar dat vind ik gewoon niet nodig. Ik vind het trouwens ook leuk om met m'n eigen kinderen aan tafel te zitten. We hebben, toen Linouk naar groep 1 ging, al gelijk de afspraak gemaakt dat ze òf tussen de middag afspreekt, òf na schooltijd, maar niet allebei. Heel leuk allemaal, maar ik kan m'n dochter aan het einde van de week opvegen.

Kaj zit natuurlijk nu ook op school (en heeft het prima naar z'n zin) en heeft het daten ook ontdekt. Hij zag natuurlijk al van Linouk hoe dat er aan toeging en wilde dat nu eindelijk zelf ook meemaken. Dus meneertje begon de eerste week al om afspraakjes te vragen. "Nou Kaj, ga eerst maar eens de kindjes in je klas leren kennen." Dat heeft hij heel letterlijk opgevat, want iedere keer kwam hij uit school en beon verschillende namen van kinderen in z'n klas op te noemen. Eerst had ik het nog niet zo in de gaten, maar toen viel het kwartje. Hij dacht natuurlijk, dat als hij alle kinderen bij naam kende, hij eindelijk een afspraakje mocht maken;-).
Daar hoefde hij (gelukkig voor hem) niet op te wachten, want hij werd zelf uitgenodigd door een meisje in z'n klas. Zij vindt Kaj helemaal leuk en hij vindt haar erg lief. En zo kwam het dus dat Kaj z'n eerste eetafspraakje had. Hand in hand liepen ze naar huis. Thuis was duidelijk te merken dat Kaj het helemaal niet gewend is dat er kindjes speciaal voor hem komen, want zodra E. maar even naar Linouk keek, werd ze gelijk door Kaj naar zijn kamer getrokken. "Je moet met mij spelen!" Maar voor de rest ging het goed hoor.
Een dag later zei Kaj dat hij nog nooit de kamer van E. had gezien. Hint hint hint. Hij wilde gelijk een nieuwe afspraak maken en dan wel nu bij E. Helaas ging dat niet zo snel. En dan mag je zus wel bij haar vriendinnetje gaan eten... Dat kon hij even niet handelen. Dikke tranen. Ja, dat moet hij ook leren. Gelukkig mocht hij vorige week wel bij E. eten. E. had wel tegen haar moeder gezegd dat Kaj een enorme kletskous is. Hoe kom je erbij;-). Maar moeder vond het erg gezellig. En Kaj vraagt nu íedere dag of hij een afspraakje met E. mag maken.......

Nu nog wat foto's van de eerste schooldag. Helaas geen foto van Linouk in haar nieuwe klas. Het lokaal is niet zo groot en stond vol ouders zodat het me niet lukte om een foto te maken.

Eindelijk een fietsenrek

2010-08-09T14:10:00.000-07:00

In Linouk d'r mond wel te verstaan.

Al maanden voelde ze aan haar tanden om maar de kleinste beweging te ontdekken, maar helaas. Ze wilden maar niet los gaan zitten. Linouk dacht dat de hele wereld een wiebeltand had behalve zij.

Tot we in Frankrijk kwamen. Toen zaten opeens twee tanden los. Joehoe! We hebben flink ons best gedaan om de tanden er al in Frankrijk eruit te krijgen, want het is toch leuk als je kan zeggen dat je je tanden in Frankrijk bent verloren. Maar helaas; ze hadden nog geen zin om los te komen.

Maar vanavond was het dan zover. Tijdens het eten van een ijsje begon het aardig te bloeden. Hé, dat is een goed teken. Dus ik weer een poging gewaagd om de tand die als eerste los was gaan zitten eruit te krijgen. Nee, lukte niet. Dan die andere maar eens proberen. En plop! Daar had ik hem! O, jullie hadden het gezicht van Linouk moeten zien. Ze straalde helemaal. Eindelijk hoort ze bij de club van tandlozen.

Twee uur later stond ze opeens beneden. Had ze de andere tand er ook uit gekregen! Nou, de tandenfee krijgt het druk vannacht;-).

Hieperdepiep hoera!!!!

2010-08-08T12:26:00.000-07:00

Het jarige Jobje ligt alweer op één oor, te dromen over zijn leuke verjaardag. Kaj is enorm verwend. Hij heeft vooral spullen van Cars gekregen, want daar is hij groot fan van.

En nu moet onze kleuter nog een weekje wachten en dan mag hij eindelijk naar school!

Nog één nachtje slapen........

2010-08-06T13:35:00.000-07:00

...... en dan is mijn peutertje geen peutertje meer. Nee, want morgen wordt Kaj 4 jaar en is hij een kleuter! Dat moeten we dus al een aantal dagen aanhoren.

En o, o, o, wat was hij er mee bezig. De afgelopen dagen zat hij niet helemaal lekker in z'n velletje. De traantjes zaten erg hoog bij hem en bepaalde dingen begreep hij gewoon niet.Want waarom ga je nou naar de bakker om een taart te bestellen en neemt hem dan niet mee? En dan komt Bram (mijn oom) op visite,maar is het nog niet voor Kaj z'n feestje? En als er cadeautjes in huis zijn dan zijn ze niet voor Kaj maar voor Qianne en Yanou????

Vorig jaar vierden we voor de eerste keer Kaj z'n verjaardag, maar toen was hij net twee maanden bij ons. Hij vond de dag zelf helemaal geweldig, maar de dagen ervoor gingen helemaal langs zijn neus voorbij (begrijpelijk). Nu zijn we een jaar verder en begrijpt hij alles veel beter. En dat maakt het natuurlijk ook gelijk ingewikkelder.
Kaj vindt het ook wel erg leuk hoor. Hij heeft heel veel zin in zijn feestje. Hij was vanavond tijdens het eten al flink aan het oefenen met zingen. Uhhh, Kaj, wij moeten voor jou zingen hoor, niet andersom.
Nou, Kaj heeft ons even verteld hoe we het allemaal moesten doen. Als hij vanavond ligt te slapen dan moeten we de slingers ophangen, als we morgenochtend wakker worden dan moeten we heel hard voor hem gaan zingen zodat hij met een grote schrik wakker wordt. Lekker ding.
Maar we hebben naar hem geluisterd, want de slingers hangen. Nu alleen nog voor hem zingen morgenochtend. Ben benieuwd of hij zo lang kan wachten in z'n bed, want normaal is hij altijd eerder wakker.

Hier de laatste foto als peuter (snik). Wat worden ze toch snel groot;-)

Weg oorbel

2010-08-05T03:42:00.001-07:00

Gisteren mocht Linouk eindelijk op zoek naar nieuwe oorbellen. Het was zes weken geleden dat ze gaatjes had gekregen dus het was tijd om te switchen. Ze had voor haar verjaardag een sieradenbon gekregen waar ze iets moois mee uit mocht zoeken.
Jee, dat was nog niet zo makkelijk. Ze was er snel over uit dat ze hangertjes wilde, maar de keuze was reuze en dus ook moeilijk. Het liefst wil Linouk pandaoorbellen, maar die zijn hadden ze niet. Wel andere gele beertjes. Mijn keuze was het niet, maar goed, zij moet ze dragen. Ze mocht twee paar uitzoeken (een vrouw wil ten slotte afwisselen). Het tweede paar werden zilveren met roze vlindertjes; erg leuk.
Bij thuiskomst gelijk de vlindertjes in gehangen. En het stond echt prachtig! Wat leek ze opeens weer een stuk groter! Ik mocht alleen nog geen foto maken helaas.

Vanochtend had Linouk zwemles. En toen gebeurde het: een oorbel verloren in het water!!!! Ik had er helemaal niet bij stil gestaan om die dingen van tevoren uit te doen. Arm kind.Ze stond helemaal triest aan de kant. De kinderen hebben vanaf de kant nog de bodem afgezocht, maar zoiets kleins valt natuurlijk nooit op. Nu maar hopen dat hij nog tevoorschijn komt in één of ander filter, maar ik vrees het ergste. Had ik nu maar gisteren m'n zin doorgedreven en een foto gemaakt.

En toen moest thuis weer heel snel een oorbel in dat oor, want anders zou het gaatje weer dicht zijn.daar hadden ze me al voor gewaarschuwd bij de juwelier.Nou, het had niet een half uurtje langer moeten duren, want ik kreeg nu al met heel veel moeite (en een hoop geschreeuw van Linouk) de knopjes weer in. Maar weer even wachten tot we de beertjes in gaan doen. Linouk heeft het op dit moment even gehad met oorbellen.....

Signed by me

2010-08-01T12:49:00.000-07:00

Vanaf nu kan ik ieder blog afsluiten met mijn 'eigen' handtekening. Ik zag het net op het blog van Carla en vond dit wel heel erg mooi. Dus een beetje gejat. Sorry Carla.
Ik heb gezocht naar een handschrift die een beetje in de buurt van de mijne komt. En deze is het dus geworden.

Nog wat bewegende beelden

2010-07-31T12:15:00.000-07:00

Ik heb nog twee filmpjes die ik graag met jullie wil delen.

Hier zien jullie onze twee zwemkampioenen. Toen Kaj eenmaal doorhad hoe leuk het was om in het diepe te springen, wilde hij niks anders meer.

Op een avond kregen we onverwacht bezoek. Linouk schrok zich eerst rot. Ze dacht dat het een hond was. Maar het bleek een zwijntje te zijn die samen met zijn broertje of zusje de buurt kwam verkennen.

Back home

2010-07-30T07:29:00.000-07:00

De familie van Dam is weer veilig terug gekomen uit Frankrijk. Alweer bijna een weekje hoor, maar doordat we geen internet hadden kon ik niet eerder deze blog plaatsen.
Ik moet eerlijk zeggen: ik vind het altijd weer heerlijk om thuis te zijn. Op vakantie gaan is leuk, maar als ik eenmaal weet dat we naar huis gaan, dan moet het ook maar gelijk gebeuren. Voor mij ook een reden dat ik niet langer dan twee weken weg wil. Ja sorry, ben nu eenmaal een huismus.
Was het niet leuk dan? Ja zeker wel. op het op- en afbreken van de vouwwagen na heb ik het prima naar m'n zin gehad, net als Rich, Linouk en Kaj. Het begon al met de heenreis. We hadden Kaj geïnstrueerd dat hij niet al na een half uur mocht vragen of we er al waren en ik moet zeggen dat hij zich daar keurig aan heeft gehouden. Ze hebben zich prima vermaakt. Beetje jammer dat mama de cadeautjes voor onderweg op het aanrecht had laten liggen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik geloof dat familie van Dam zo K3 kan vervangen bij ziekte want we hebben geloof ik de halve tocht naar K3 zitten luisteren. Zelfs papa kan nu alle liedjes meezingen. En vergeet onze dvd-speler niet. Wat een uitvinding! Zodra de kinderen maar even het gevoel gaven dat ze het zat begonnen te worden, zetten we een dvd-tje op (weer K3) en konden ze het weer een uurtje volhouden.

De volgende ochtend konden we gebruik maken van een heerlijk ontbijt compleet met stokbrood en croissants. Ja hoor, we zijn in Frankrijk!!!! Jammiejammie! En toen weer verder voor de laatste kilometers (ongeveer nog zo'n 350). Kaj was het al snel zat en ik moet zeggen dat ik zelf deze kilometers vooral slapend heb doorgemaakt (ik had niet zo lekker geslapen). Maar uiteindelijk kwamen we dan aan op onze eindbestemming: camping village de la Guyonnière in de Vendee. Bekend om het feit dat ze net zoveel zonuren hebben als de Côte d' Azur. Behalve als wij er zijn, maar daarover later meer. Via internet hadden we een plaats toegewezen gekregen. We hadden gevraagd om een grote plek. Nou, de plek was zeker groot. Er konden met gemak twee vouwwagens staan. Alleen was het wel een heel eenzaam plekje, helemaal afgezonderd van de rest èn nogal ver van het toiletgebouw. Normaal zorgen we er altijd voor dat hier in de buurt van staan. Niet dat we dat uitzicht zo mooi vinden, maar om pure noodzaak (ik heb nogal zwakke darmen...). Dus na een kort familieberaad wij terug naar de receptie om te vragen of ze misschien een ander plekje voor ons hadden. Dat hadden ze wel, alleen moesten we dan wel één dagje eerder naar huis. Nou, dat overleefden we wel. dus wij alle beschikbare plekjes langs gegaan en de mooiste uitgekozen. Recht tegenover de visvijver en de kleine kinderboerderij met geitjes, een pony en een ezel (maar dan wel zo dat we geen uitzicht hadden op hun uitwerpselen). Kaj en Linouk waren helemaal in hun element want die hadden al kennisgemaakt met de dieren. En toen begonnen we aan mijn grote hobby: het opzetten van de vouwwagen. Iedere keer als we dit aan het doen zijn, bedenk ik me altijd dat kamperen eigenlijk maar heel raar is. Neem je je hele hebben en houden mee naar een bepaalde plek om daar alles op te gaan zetten terwijl je thuis alles binnen handbereik heb. Zijn wij even gek met z'n allen! En ieder jaar trap ik er weer in! Stom stom stom. Maar na een middag hard werken stond ons tijdelijke huis helemaal kant en klaar. Het was ons weer gelukt. Het grote genieten kon beginnen. Dachten we.....

Ik geloof dat het twee dagen nadat we alles opgezet hadden was, dat ik er 's avonds achter kwam dat we een foutje hadden gemaakt. We moesten niet een dag eerder naar huis maar een week eerder!!!!! Hadden we ons toch grof vergist in de datum! En wat betekende dat: weer alles inpakken en verhuizen naar het plekje dat we als eerste zouden betreden. er zouden namelijk nieuwe mensen komen en die hadden speciaal om dit plekje gevraagd. Jullie begrijpen wel dat er aardig wat is gevloekt in onze vouwwagen. Kon ik weer m'n 'hobby' uit gaan oefenen. Ik heb geloof ik twee dagen met een hoofd op onweer gelopen. Iedere keer keek ik om me heen en dacht: o nee, dit moeten we allemaal weer gaan inpakken en daarna ook weer uitpakken! Aaaaaaaaaaaahhhhhhh. Wie zei er nou dat kamperen zo leuk is????

Een dag na m'n verjaardag hebben we onze schouders er maar weer ondergezet en de hele boel verhuisd (precies op een warme dag, grrr). Maar ook deze keer lukte het ons weer en konden we nu ècht van onze vakantie gaan genieten. Zie de foto's voor het bewijs.

O ja, het weer. Vooral de eerste week moest het gewoon iedere dag even regenen. Was het niet 's ochtends dan was het wel 's avonds. Was het 's ochtends bewolkt en grauw, dan brak de lucht in de loop van de ochtend wel open en kwam het zonnetje tevoorschijn, maar zodar hij achter een wolk verdween was het gelijk fris door de harde wind. Die wind was zo hard dat we 's ochtends en 's avonds niet buiten konden eten omdat er dingen van de tafel waaiden. De tweede week was beter en hebben we ook een paar dagen heel warm weer gehad met een strak blauwe hemel. Maar ik geloof dat degenen die in Nederland zijn gebleven beter weer hadden dan wij. En toen we op zondag de boel weer in moesten pakken was het aan het regenen en ging dus bijna alles weer nat mee naar huis, grrrrr. Ik blijf een haat/liefdeverhouding houden met kamperen.

Déjà vu

2010-07-08T11:06:00.000-07:00

Goh, wanneer heb ik dit toch eerder gezien???

Kaj die boos op de grond in slaap is gevallen. Hij wilde heel graag in het badje pootje baden, maar moest van mij z'n zwembroek aandoen. En daar had hij geen zin in. Dus zat meneertje een beetje mokkend op de grond. Ik zat lekker m'n krantje te lezen. Op een gegeven moment vond ik het verdacht stil. En daar lag Kaj; heerlijk te ronken op het kleed. Hij heeft het zo ander half uur volgehouden.

En wanneer had ik dit nou eerder gezien? In China op de hotelkamer in Beijing. Op precies dezelfde manier in slaap gevallen (ook na een boze bui). Alleen had hij daar de vloerbedekking onder geplast. Dat heeft hij nu niet gedaan.......

Vakantie!!!!!!

2010-07-05T10:24:00.001-07:00

Oooooooh heerlijk; de zomervakantie is begonnen! Voor mij begon hij vorige week woensdagavond en voor de kinderen op vrijdagmiddag.
En nu heb ik opeens geen peuter meer in huis en is Linouk geen kleuter meer (snik). Kaj heeft vrijdag afscheid genomen op de peuterspeelzaal. Hij heeft er maar een half jaar gezeten, maar hij heeft het er heel erg naar zijn zin gehad. En de leidsters waren dol op hem.
Ik had een leuke traktatie voor hem gemaakt al zeg ik het zelf. Uiteraard iets van Cars want daar is meneertje groot fan van. Hij telde de dagen af tot hij eindelijk mocht trakteren. Hij had natuurlijk al vaker een verjaardag meegemaakt op de psz en had gezien dat je op de stoel mag staan, dat de kinderen voor je gaan zingen en dat de dansende taart op tafel komt. Dat wilde hij ook wel. Nou, volgens de juffen heeft hij er intens van genoten.

En nu is Kaj dus geen peuter meer. Oké, hij moet nog jarig worden, maar hij voelt zich echt een kleuter hoor. Hij is helemaal klaar voor de basisschool. Hij krijgt dezelfde juf als Linouk had komt in hetzelfde lokaal, dus al lekker vertrouwd voor hem.

En Linouk is geen kleuter meer. Zij heeft vrijdagochtend afscheid genomen van de kleuters. Donderdag kwam ze al met een heel mooi rapport naar huis. Ook zij is helemaal klaar voor een nieuwe fase: groep 3! En ik krijg volgend schooljaar ook weer groep 3. Kunnen we met elkaar vergelijken.

Maar eerst genieten we van een hééérlijke vakantie!!!!!